14 | Turkish | Türkçe |

| ① Bu projenin imkânsız olduğunu düşünüyorsan: MÜKEMMEL! |⇨ O zaman doğru yerdesin. Fransız Napolyon, generallerine Fransa’dan İtalya’ya giden bir yol olup olmadığını sormuş. Onlar da, “…Varsa bile, ancak dağlardan geçerek…” diye yanıtlamışlar. Napolyon, “Peki,” demiş.

| ② Generalleri devam etmiş: “…Bizi anlamadığınızı düşünüyoruz. Dağlar çok dik. Atlarımızı nasıl geçireceğiz? İmkânsız. |⇨ Metrelerce kar var. Orduyu nasıl giydireceğiz? İmkânsız! |⇨ Yol yok. Topçularımızı nasıl geçireceğiz? İmkânsız!”

| ③ Napolyon bütün bir gün boyunca “imkânsız” kelimesini dinlemiş. Gün sonunda ise şöyle demiş: “…ÇOK İYİ.”

| ④ Generaller “ÇOK İYİ”nin Napolyon için ne anlama geldiğini bilmiyorlarmış. Sormuşlar, o da yanıtlamış: “‘İMKÂNSIZ’, ELİMİZDEKİ OLANAKLARDAN BİRİDİR.” Ben de bunu harika buluyorum. Başka bir deyişle: Bir sokağa “İmkân Sokağı”, paralelindekine de “İmkânsızlık Sokağı” adı verilse, “mümkün” ve “imkânsız”ın sadece harf dizilimlerinden ibaret olduğu yalın gerçeği ne değişir?

| ⑤ Alfabeyi biz icat edeceğiz de, sonunda bize ne düşünüp ne düşünmeyeceğimizi o mu söyleyecek? |⇨ “İmkânsız” kelimesini duyduğunda aklından neler geçiyor? Napolyon’un ne yaptığını biliyor musun?

| ⑥ Masadaki tüm seçenekler arasından, “İmkânsız” etiketli olan da dahil, bilinçli olarak İMKÂNSIZ seçeneğini seçti. Ve dağları aşıp İtalya’ya ulaştı. Bu sana ne anlatıyor? |⇨ Benim üzerimde yarattığı etkiyi anlatayım.

| ⑦ Ölmenin milyonlarca yolu var. Ama ben bir kurşunla ölür de annem hayatta kalırsa, dünyanın en mutsuz insanı o olur. |⇨ VE ANNEMİN ÜZÜLMESİNİ İSTEMİYORUM, ÇÜNKÜ ONU ÇOK SEVİYORUM. | 👣 O bir patlamayla ölür de ben hayatta kalırsam, dünyanın en mutsuz insanı ben olurum.

| ⑨ Kendi hayatını ve annenin hayatını korumanın milyonlarca yolundan, ben tüm seçeneklerin en “imkânsız” görünenini seçtim. TÜM SİLAHLARI YOK EDİYORUM, BASİTÇE. İşte bu kadar.

| ⑩ Herkesin bir silah yapıp onunla istediğini yapabileceğini kabullenmek için ne kadar körleşmiştim? Bir şehri yok etmek istiyorsa, sadece bir düğmeye basması yeter; şehir ve tüm sakinleri yok oluyor. Bir anda. | ⇨ Bütün bunları nasıl normal karşılayabilmişim?

| ⑪ İnsan öldürmekte hiç vicdanı sızlamayanların övülmesini, insanları sevenlerinse alay konusu olmasını nasıl kabullenebildim? | ⇨ Bunun nasıl doğru olabileceğini düşündüm? Para kazananların, istedikleri kadarını kazanabilenlerin, bunu ağaç dikmek için değil de silah üretmek için yaptığı bir dünyada nasıl yaşadım? | ⇨ Tüm bunları nasıl kabul edebildim?

| ⑫ Artık görüyorum ki bazı ülkeler hazırlıklarını neredeyse tamamladı; çok zaman kalmadı. Şimdi bu gezegenin en zeki ve en kurnaz insanlarıyla bir masada oturduğumda, felaketin gerçek boyutunu idrak ediyorum. | ⇨ Eskiden “bu kadar da kötü olamaz” derdim. Bugün biliyorum ki televizyon hepimizin sonunu getirecek.

| ⑬ Planım imkânsız geliyor. Evet! Çünkü bizi ancak bir mucize kurtarabilir. Ama Napolyon binlerce kişiyle dağları aşıp imkânsızı başardıysa, ben de milyarlarla aynısını yapabilirim. | ⇨ Ve bunun için kimsenin evini terk edip Napolyon zamanındaki gibi yürüyüş yapması gerekmiyor.

| ⑭ Ben sıradan bir insanım. Tıpkı senin gibi. İyi günlerim olur. Kötü günlerim de olur. Çocukken bana deli derlerdi. Bugün öyle hızlı düşünen insanlarla çalışıyorum ki her sıradan insan onlara deli derdi.

| ⑮ Şundan eminim: | ⇨ Bu dünyada hepimizin iki eli, iki ayağı, bir kafası var. Ve bu özelliklere sahip hiç kimse benden daha üstün ya da daha aşağı değildir. Bir insan hiçbir şeye sahip olmayabilir ya da milyonlarca hizmetçisi olabilir. Ama insan olduğu ve benim gibi sonunda yanına hiçbir şey alamayacağı sürece, asla, ama asla benim hayatıma karar veremez.

| ⑯ Neden bir unvanı olduğu için – “Başkan”, “Şansölye”, “Kral” ya da “General” – birinin, annemin ve benim hayatım hakkında karar verme hakkı olduğunu kabul edeyim? A S L A ! Şimdi, basitçe, tüm silahları yok ediyorum. | ⇨ Siyaset yapmaya devam edebilirler, ama bu sefer silahsız. Ve buna güçleri yetmiyorsa, o zaman yanlış işi yapıyorlar.

| ⑰ Bu dünya hepimize eşit derecede ait. İnsanlara, hayvanlara, ağaçlara. Liderlerimiz bizi sevseydi, milyarlarca ağaç dikerlerdi. Ama dikmediler. Bence onlar konuşmaktan başka bir şey yapamayan insanlar. Ne yaptıklarını asla söylemezler, söylediklerini asla yapmazlar. | ⇨ Eminim çoğu, kendi elleriyle diktiği tek bir ağacı bile gösteremez.

| ⑱ Başka bir deyişle, | ⇨ sadece yalancı olsalardı, belki katlanabilirdim. Ama bence çoğu, tek bir kişide toplanmış yalancı ve dolandırıcıdır. Bu kombinasyon sadece hüküm giymiş suçlularda görülür. Ve suçlulara silah verilmez. Ne yazık ki onlarda var. Sadece bir tane değil, koca bir cephanelik. | ⇨ İşte bu yüzden hepsi yok olmalı. Şimdi.

| ⑲ Ben annemin hayatını kurtarmak için harekete geçtiysem, sen de annenin hayatını kurtarabilirsin. | ⇨ Tabii eğer hazırlıkları seyretmeyi, sonraki güzel konuşmaları alkışlamayı ve Safdillik Madalyası umudu taşımayı tercih etmiyorsan.

| ⑳ Hepimiz bu dünyaya annelerimiz sayesinde geldik. Onlar kendileri ve anneleri için sığınaklar inşa ediyorlar, bizim annelerimiz mi ölecek? Ne kadar zekice. Belki başka bir dünyada işe yarardı. Belki ben doğmasaydım. Ama ben buradayım. Annem de öyle. Ve bence silahlarla yeterince oynadılar. Şimdi onları toplama zamanı.

| ㉑ Anneni benim annemi sevdiğim kadar seviyorsan, onu üzmemek için hayatta kal. Başka hiçbir şey yapmana gerek yok. | ⇨ Bir beyaz bayrak as. Bir beyaz bayrak taşı. Sivillere ateş edilmez.

| ㉒ Bazıları için anneleri hiçbir şey ifade etmiyor – zaten seni dünyaya getirdi, daha ne işe yarar? Eğer böyle düşünüyorsan, lütfen beyaz bayrak asma ya da taşıma. Dünyadaki herkesin kimin ne düşündüğünü anında görmesini istiyorum. Sokakta yürüyen her kadının görüp anlamasını istiyorum: “Annesini seven de var, sevmeyen de”. Annesini seven, dünyayı sever. | ⇨ Annelerimiz sayesinde hepimiz buradayız, bu havayı soluyoruz.

| ㉓ Bu beyaz bayrak hareketini dünyadaki tüm annelere ithaf ediyorum. Bize çok şey verdiler. Burada yaptığım her şey onlar için. Tanrı / Allah / Yehova / Yahve / Adonai / … onlara hepsine uzun bir ömür versin, bu dünyayı nasıl cennete çevirdiğimizi görsünler. | ⇨ Bir cennette yaşamayı hak ediyorlar. Dünyadaki hiçbir para, geçmişten bugüne bizim için yaptıklarının ve yapmakta olduklarının karşılığını ödeyemez. (| ⇨ ve ölümden sonra bile)

| ㉔ Bugün, 15 Aralık 2025. Çoğunu bir bodrumda geçirdiğim 5 yıl 9 aylık çalışmanın ardından, hazırlıkları ve planları tamamlıyorum. Bir iki gün içinde proje başlayacak.

| ⇨ Herkese tüm zamanların en güzel Noel’ini diliyorum. Bu mesajın dünyadaki her insana ulaşmasını diliyorum. “KADERİMİZİ KENDİ ELLERİMİZE ALMALIYIZ”

| ⇨ Her insanın bir beyaz bayrak taşımasını diliyorum. | ⇨ Her insanın içinde bulunduğumuz durumun farkına varmasını diliyorum. Çünkü eğer anlamadıysan, biz çok daha güçlü ve çok daha eski bir düşmanla görünmez bir savaşın içindeyiz ve savaş çoktan başladı.

| ㉕ Kısaca açıklayayım: | ⇨ Dünyada doğan ilk insan bile yanında kesinlikle hiçbir şey getirmedi. Hiçbir şeyi olmadan geldi. Tıpkı bugün sen ve benim gibi. Tamamen yalın. Bugün 9 milyarız. Yani 9 milyar insan boş ellerle geldi. | ⇨ Peki gördüğün her şey nereden geliyor?

| ㉖ Gördüğün her şeyi biz, 9 milyar kişi, getirmedik. Hepsi zaten buradaydı. Biz dünyada duran şeyleri aldık ve yeniden şekillendirdik. Her şeyi yeniden şekillendirdik ve sadece GERİ KOYMAYI UNUTTUK. “Evet, biz insanlar böyleyiz”. | ⇨ Öldüğümüzde sahip olduğumuz her şeyi yanımızda götüreceğimizi sanıyoruz. “Evet, biz insanlar böyleyiz”. | ⇨ Dünyadan sürekli alıp şekillendirirsek, her şeyin kendiliğinden yeniden büyüyeceğini sanıyoruz. “Evet, biz insanlar böyleyiz”. | ⇨ Hiçbir şey yapmaz, hiçbir şey söylemez ve usulca başka yöne bakarsak örnek vatandaşlar olduğumuzu ve NAİFLİK için Altın Madalya kazandığımızı sanıyoruz.

| ㉗ Ve asıl büyük trajedi, televizyonun felaketin gerçek boyutunu tamamen gizlemiş olması. Mantıkları basit: “Her şeyin harika olduğu bir illüzyonda yaşıyoruz. Uyanmak istemiyoruz. O yüzden bizi uyumaya bırakıyorlar.” Çünkü bizi uyandırırlarsa, kimin bir planı var? Hükümetin mi? | ⇨ Yok.

| ㉘ Bize bir şey olmayacağını düşünürdük. “Evet, biz insanlar böyleyiz”. | ⇨ Bir şey olacaksa, bunun gelecek nesille geleceğini düşünürdük. “Evet, biz insanlar böyleyiz”. Maalesef yanılıyorduk.

| 👣 Dünyamız ısınıyor. Artık saklanamıyor. | ⇨ KIŞ? KAR? Ah, evet! “Bir zamanlar dünyada varmış” diyecekler. | ⇨ Şimdi plastik atık her yerde ve ondan bir türlü kurtulamıyoruz. Bir kere eline bir poşet alıyorsun, o da 450 yıl dayanıyor.

| ⇨ Zamanla o kadar küçülüyor ki havaya karışıyor. Onu soluyoruz. Onu yutuyoruz. Ve sonra vücutlarımıza işliyor. | ⇨ Ateşi bugün icat etmedik. Ve petrol hep toprağın altındaydı. Bazı yerlerde yüzeyin bir metre altında bile. | ⇨ Peki o zamanlar neden kullanmadılar?

| ⇨ Bazen bazı şeyler oldukları yerde bırakılmalı. | ⇨ Ve şimdi, bunlar yetmiyormuş gibi, çöle de yağmur yağıyor ve biz insanlar fren yapmaya niyetli değiliz. “Evet, biz insanlar böyleyiz”.

| ㉙ Son damla petrol çıkarılana kadar devam edeceğiz. Son ağaç kesilene kadar devam edeceğiz. Ve belki ancak o zaman frene basacağız. | ⇨ Elon Musk’ın Mars hayalini o zamana kadar gerçekleştirip gerçekleştirmediği, böylece başka bir gezegende devam edip edemeyeceğimiz meçhul. Varmak, her şeyi tüketmek, gezegen ölünce de yoluna devam etmek. “Evet, biz insanlar böyleyiz”. Ama Dünya canlı. Bu kadar kolay paçayı sıyıramayacağız.

| ㉚ Gezegenimiz, yaşamak için ihtiyaç duyduğumuz tüm kaynakları kesmeye çoktan başladı. Su şimdi çölde, kullanamayacağımız bir yerde – ve bu sadece başlangıç. Sessiz bir savaş başladı. | ⇨ Ya o, Dünya, hayatta kalacak. Ya da biz, insanlar, son ağaca kadar tüketeceğiz ve o ölecek. (…kendimize gururla şunu söylerken: Bir şekilde hallolur… İşler bir şekilde yürür… O kadar da kötü değil…)

| ㉛ Bugün 30 yıl öncesine göre çok daha fazla ve hızlı tüketiyoruz. Yarın bugünden de hızlı tüketeceğiz. Trend bu. 30 yıl içinde dibe vuracağız. Hiçbir şey kalmayacak ve o ölmüş olacak. | ⇨ Ya da o bizi önce yok edecek ve hayatta kalacak.

| ⇨ İlk davranan kazanacak. Gerçek şu: Nasıl biterse bitsin, biz kaybedeceğiz. Nereye gideceğiz? Elon Musk hepimizi zamanında, tüketmeye devam edebileceğimiz başka bir gezegene götürmeyi başarabilecek mi?

| ⇨ Oraya vardığımızda kim kimin için çalışacak? Yeni seçimler mi olacak? Her şeyi yeniden mi icat etmemiz gerekecek? Yoksa tüm makineleri mi taşıyacağız?

| ⇨ Aynı liderlerle mi kaçacağız ki orada da bizi yönetsinler? “Sonuçta insanız, bir şekilde hep devam ederiz, değil mi?”

| ㉜ Şimdi bu, eşit şartlarda bir mücadele: Hiçbir sınır tanımayan, 9 milyar tüketim manyağı insana karşı Dünya. Ve onun bir planı var. | ⇨ Ama onun bilmediği bir şey var: Bizim de bir planımız var. Beyaz bayraklar. Beyaz bağışlar (herkes bir kuruştan başlayarak versin). Ağaç dikmek. Okyanusları temizlemek. Plastikten kurtulmak. Dünyayı temizlemek. Tam program. Dünyayı dev bir şantiyeye çevireceğiz. | ⇨ İşte bu yüzden umuyorum ki bu Noel, hepimiz için tüm zamanların en güzel Noel’i olsun.

| ㉝ Bu mesajın herkese ulaşmasını ve herkesin harekete geçmesini diliyorum. Sadece bir dünyamız var. 9 milyarız. Ve çıkmazdayız. Ne yana gideceğiz?

G A B R I E L