آیا آفریقا هنوز هم میتواند کاری از پیش ببرد؟ این روزها حرکت تازهای در سراسر جهان پا گرفته است. نه هوش مصنوعی است و نه رباتیک. کار بسیار سادهای است که این بار از آفریقا هم برمیآید...
آیا آفریقا این بار همراه میشود؟ یا همانطور که فرصت فناوری اینترنت را از دست داد، این فرصت را هم از دست میدهد و بار دیگر تماشا میکند که دیگران تاریخش را بنویسند؟

بخش اول
میگویند عیسی در طویله به دنیا آمد. این که او را خر نمیکند. میگویند آفریقا تاریخی ندارد. میگویند آفریقا چیزی برای عرضه ندارد.
چه میشود اگر جرقهٔ تحول بزرگ بعدی جهان دوباره از آفریقا بیاید؟ تحولی به بزرگی نوشتن، خواندن یا حساب کردن، که آفریقا پیش از این همه را به جهان هدیه داده است. این بار نه از سوی رئیسجمهورها، بلکه از سوی مردم عادی.
اگر هنوز نشنیدهای، همین حالا حرکتی در سراسر جهان دارد آغاز میشود که شاید برایت جالب باشد. و به نظر من باید برایت جالب باشد.
حالا چه اتفاقی دارد میافتد؟ مردم در سراسر جهان همهجا پرچمهای سفید را به نشانهٔ صلح بالا میبرند. شگفت اینجاست که همین حالا این اتفاق همهجا دارد میافتد، فارغ از اینکه کدام کشور باشد یا چه اوضاع سیاسیای داشته باشد.
مردم احساس میکنند که صلح جهانی ممکن است هر لحظه از هم بپاشد.
اولین کسانی که به این فکر افتادهاند از خود میپرسند: «پس وقتی میتوانیم با زحمت کمی جلوی چنین آیندهای را بگیریم، چرا دربارهاش حدس و گمان بزنیم؟»
سفید نشانهٔ صلح است. یعنی: نمیخواهم بجنگم. من غیرنظامیام.
اگر مثل زنبورهای عسل رفتار میکردیم و هر کس روی زمین پرچم سفیدی بالا میبرد، همه غیرنظامی میشدند و تمام سلاحهای دنیا بیاثر میشدند.
و حالا کسانی دارند نخستین قدمها را در این راه برمیدارند. این کار بسیار غیرمعمول است، اما از باوری تازه خبر میدهد.
اما سؤال اینجاست: کدام ملت اولین ملتی خواهد بود که همهجا پرچمهای سفید را بالا میبرد و با این کار صلح را به جهان میآورد؟ کدام ملت با این کار در تاریخ ماندگار خواهد شد؟ آفریقا نوشتن را به جهان داد. دیگران باروت را به آن دادند. چه کسانی صلح را به ارمغان خواهند آورد و نامشان را برای همیشه در کتابهای تاریخ خواهند نوشت؟
این واقعیت دارد. اگر هر کسی این پیام را به دیگران برساند و همه دربارهٔ این حرکت تازه به هم خبر بدهند، شاید تا کریسمس شاهد صلح روی زمین باشیم. این زیباترین کریسمس تاریخ خواهد بود. چون پرچمهای سفید همهجا خواهند بود: جلوی هر خانه، روی هر ماشین و دور هر مچ دست.
آفریقا نوشتن را اختراع کرد و آن را به جهان هدیه داد. آفریقا کتاب، خواندن، ریاضیات و تقویم را اختراع کرد. حتی ستارهشناسی و پزشکی هم در آفریقا پدید آمدند و از آنجا به جهان رسیدند.
همهٔ اینها اختراعهایی صلحآمیزند که هنوز هم از آنها استفاده میشود.
و با این حال میگویند: «آفریقا تاریخی ندارد. آفریقا هیچ چیز به جهان نداده است.» حتی به مدت ۴۰۰ سال ادعا میکردند که انسانهای تیرهپوست، زنان و مردان آفریقایی، از نسل میمونها هستند.
حالا فرصتی پیش روی یک قارهٔ کامل است تا بار دیگر مسیر تاریخ را عوض کند و نام خودش را در کتابهای تاریخ بنویسد. یک بار دیگر. با پیشقدم شدن در این کار.
چون در جهانی بدون سلاح، نیکی پیروز میشود. و آفریقا به نیکیاش شناخته میشود.
بیشتر بخوانید... نمایش کمتر...
شاید حالا وقتش رسیده باشد که آفریقا به جهان نشان دهد بزرگی واقعی یعنی چه: نه جنگ، بلکه صلح.

هر روز افراد بیشتری میفهمند که چه چیزی در خطر است.
گاهی کافی است فقط یک خبر به گوش آدم مناسب برسد تا مسیر تاریخ عوض شود. شاید این بار آن خبر باید به گوش تو برسد.
این ایمیل را برای همه بفرست.
گاهی باید دشمن را با سلاح خودش شکست داد. اینترنت را در اصل نظامیان اختراع کردند و حالا ما از راه اینترنت صلح میآوریم.
وقتی مقاله را کامل میخوانی، به بندهای آخر دربارهٔ بردهداری و آنچه در تاریخ تکرار میشود دقت کن. حتماً برایت جالب خواهد بود.
عیسی در طویله به دنیا آمد. این که او را خر نمیکند. اگر درست برعکس کاری را بکنی که یک خر میکرد...
...به تو قول میدهم: این حرکت برای صلح از مرزهای زمین میگذرد و به کیهان میرسد.
یک فکر دیگر را هم با خودت ببر:
همین حالا جهان دارد دگرگونی بزرگی را از سر میگذراند. حتی پولی که از آن استفاده میکنیم دارد تغییر میکند. بعضیها سر جایشان میمانند، به این امید که واقعیتی که میبینند حقیقت نداشته باشد. تو آن کسی باش که کاری میکند.

بیشتر بخوانید... نمایش کمتر...
بخش دومچرا هر روز افراد بیشتری پرچم سفید بالا میبرند؟
چون هر روز افراد بیشتری متوجه پیامدهای گستردهٔ بعضی از تصمیمهایی میشوند که همین حالا گرفته میشود، و میفهمند که شاید این آخرین فرصت ما باشد.
آیا تصادفی است که کشورهایی که سلاح تولید میکنند در صلح به سر میبرند، اما کشورهایی که سلاح تولید نمیکنند درگیر جنگاند؟
چرا کشورهایی که منابع طبیعی چندانی ندارند بیشترین سلاح را تولید میکنند، اما کشورهایی که منابع طبیعی دارند درگیر جنگاند؟
هر روز افراد بیشتری این را میفهمند و درست همین است که آنها را به بالا بردن پرچم سفید وامیدارد.
جهان همین حالا با دگرگونیهای سیاسی بزرگی روبهروست. فقط یک خر میتواند ادعا کند که اصلاً نمیداند اوضاع به کدام سمت میرود.
پرچم سفید برای همین است. نشانهٔ صلح. پاکی.
هر روز افراد بیشتری آموزش میبینند و درمییابند که هر چه در جهان رخ میدهد چرخهای را طی میکند. بعد از روزهای خوب، روزهای بد میآیند.
تا اینجا ۸۰ سال را بدون یک درگیری بزرگ جهانی گذراندهایم. اتفاق نادری است.
حالا مردم پیش از آنکه اصلاً کار به آنجا بکشد، پرچمهای سفید را بالا میبرند.
چرا دربارهٔ چیزی که از قبل میدانی حدس و گمان بزنی؟ اگر همهٔ مردم آفریقا، زن و مرد، پیشقدم شوند و همهجا پرچمهای سفید بیاویزند، تمام جهان برای همیشه عوض خواهد شد. و همه برای همیشه خواهند دانست که این مردم آفریقا بودند که صلح را به زمین آوردند.

یک دلیل دیگر برای آویختن پرچم سفید
مردم باهوشاند. فقط من نیستم که میدانم اسم نظام ما سرمایهداری است. دورههای خوبی هست که حال همه خوب است و همهچیز فراوان. بعد دورههای بد از راه میرسد که حال همه بد است و به هر کس چیز کمی میرسد.
دورههای خوب با فراوانی پول همراهاند. در آن دورهها در جهان پول زیاد است، چون در آن زمان پول به طلا وابسته نیست. برای پول درآوردن لازم نیست طلا داشته باشی.
با اینکه این کار درست نیست، باز هم انجامش میدهند. و اگر کشورهایی که بیشترین سلاح را دارند بگویند همینطور که هست درست است، چه کسی میتواند بدون سلاح آنها را قانع کند که اشتباه میکنند؟
بیشتر بخوانید... نمایش کمتر...
آمریکا در سال ۱۹۷۱ تصمیم گرفت همین کار را بکند. پیوند پول و طلا برای تمام جهان قطع شد. بدشانسی آفریقا و همهٔ کشورهای عربی بود. از آن به بعد مجبور شدند منابع طبیعی خود را با کاغذ عوض کنند، آن هم در برابر مقدار بسیار کمی کاغذ.
اما دورههایی که پول به طلا وابسته است معمولاً خیلی طول نمیکشند. دورههایی هم که پول از هیچ خلق میشود دوام چندانی ندارند.
حالا در اوج دورهای هستیم که پول از هیچ خلق میشود و در هفتهها و ماههای آینده چیزی را تجربه خواهیم کرد که به آن کاهش ارزش همهٔ پولهای جهان میگویند.
اما مشکل اینجاست: وقتی به زیاد داشتن عادت داری و ناگهان فقط کمی برایت میماند، درد دارد. خیلی هم درد دارد.
و بعضیها حاضر نیستند این را بپذیرند. و به همین سادگی تقصیر میافتد گردن دیگران. معمولاً هم گردن همان همیشگیها.
آیا تصادفی است که لحظهٔ دگرگونی، وقتی از پولی که از هیچ خلق میشود به پول با پشتوانهٔ طلا میرسیم، همیشه با یک درگیری مسلحانهٔ جهانی همزمان میشود؟
ری دالیو، نویسندهٔ آمریکایی که زمانی ثروتمندترین مرد جهان بود، در کتابش «اصول رویارویی با نظم جهانی در حال تغییر» میگوید: «تصادفی نیست.»
بیشتر بخوانید... نمایش کمتر...
باز هم میگویم: اگر آفریقا به این حرکت بپیوندد، همهجا پرچمهای سفید بیاویزد و برای همیشه آنها را همانجا نگه دارد، برای همیشه در این سیاره صلح برقرار خواهد بود. در این صورت آن قدرت دروغینی از میان میرود که بعضیها از آن برخوردارند چون میتوانند بیهیچ ملاحظهای از سلاحهایی که دارند استفاده کنند.
مردم فقط از روی احتیاط پرچمهای سفید را بالا میبرند تا به همهٔ حدس و گمانها پایان دهند. حرف زدن هم چیزی را عوض نمیکند.
یک دلیل دیگر برای آویختن پرچم سفید
عیسی واقعاً در طویله به دنیا آمد. اما خر نیست.
هر روز افراد بیشتری میپذیرند که چین و روسیه به خاطر منابع طبیعیشان برای اروپا و آمریکا بسیار جذاباند.
تا حالا جهان هر طور خواسته از منابع آفریقا برداشت کرده است. حالا جمعیت آفریقا بهشدت افزایش یافته است. خود آفریقاییها منابع طبیعی باقیمانده را برای مصرف خودشان لازم دارند.
هر چه اضافه میماند، به چین میدهند و در عوض مدرسه و زیرساخت میگیرند.
چون میگویند:
«آنجا به ما احترام میگذارند، اما بقیه از بالا به ما نگاه میکنند. حتی وقتی میخواهیم طلایمان را عرضه کنیم، برایمان محدودیت ویزا میگذارند. تا کی باید التماس کنیم؟»

بیشتر بخوانید... نمایش کمتر...
بخش سومآخرین پیام به همهٔ آفریقاییها
انتظار ندارم حرفم را باور کنی. فقط انتظار دارم این سؤال را از خودت بپرسی:
«من از دروغ گفتن به تو چه سودی میبرم؟»
منابع طبیعی حالا کمیاب شدهاند. منابع باقیمانده به چین میروند.
چرا؟ چون همه میگویند چین انصاف دارد.
«چین به ما از بالا نگاه نمیکند.»
اما اروپا و آمریکا هم به آن منابع طبیعی نیاز دارند.
به نظرت جنگها برای چه درمیگیرند؟
حالا سؤال این است که بعد چه میشود. بدون این منابع طبیعی (طلا، قهوه، موز، برنج و غیره)، اروپا و آمریکا در تنگنای بزرگی قرار میگیرند. مردمشان باید غذا بخورند، باید ماشین برانند و غیره.
آنوقت سؤالی که همه باید بپرسند این است: وقتی آفریقا منابعش را با دیگران معامله میکند، آنها منابع طبیعی مورد نیازشان را قرار است از کجا تهیه کنند؟
پاسخ ساده است: چین و روسیه.
آمریکا با کشتیهای جنگیاش دور از خانه، درست بیخ گوش چین، در تایوان است. اروپا هم دور از خانه، درست بیخ گوش روسیه، در اوکراین است. آیا این تصادفی است؟
قیمت کالاها در اروپا و آمریکا هماکنون بسیار بالاست و اکثریت قاطع دولتهای اروپایی پولی را که هنوز برایشان مانده است در صنعت اسلحهسازی سرمایهگذاری میکنند.
آنها لباس و کفش نظامی، سلاح و هر چه را برای جنگ لازم است تولید میکنند. و تو چیزی نمیبینی، چون همهچیز را با دقت انبار میکنند. چون هنوز کار به آنجا نکشیده است.
کمی کمتر از صد سال پیش، آلمان هم همین کار را کرد. این یعنی روزی هر دو تلاش خواهند کرد منابع طبیعی چین و روسیه را به چنگ آورند. روزی میرسد که راه دیگری نمیماند. چون وقتی چیزی را مصرف میکنی، بالاخره تمام میشود. اگر خودت ذخیرهای از آن نداشته باشی اما سلاح داشته باشی، میروی و از هر جا که فکر میکنی هست برش میداری.
مهمترین سؤال این است: به نظرت چه بر سر بازماندگان میآید؟ و اینجاست که آفریقا باید خوب گوش بدهد.
بیشتر بخوانید... نمایش کمتر...
ما آدمها هیچوقت عوض نمیشویم. بازماندگان به احتمال زیاد همان کاری را خواهند کرد که آدمها در چنین وقتهایی میکنند.
سلاحهای باقیمانده را جمع میکنند و راهی آفریقا میشوند.
تا حالا کسی را که سلاح به دست دارد در حال کار دیدهای؟ تا حالا یک تروریست را در حال کار دیدهای؟ یا نظامیها را؟ آنها کار نمیکنند، چون وقتی سلاح داری، هر چه بخواهی بهراحتی برمیداری. چه کسی میتواند جلویت را بگیرد؟
اصلاً از اول سلاح را برای همین ساختند: تا هر چه لازم داری برداری، بیآنکه پولی بدهی یا چیزی در عوضش بدهی.
فکر میکنی کلمب هر جا که رسید مؤدبانه اجازه گرفت؟ سلاح داشت و بهسادگی از آن استفاده کرد. سلاح را برای همین طراحی کردهاند. تنها دلیل وجودش همین است...
آنها، همان بازماندگان، با سلاحهای باقیماندهای که سر راه جمع کردهاند راهی آفریقا خواهند شد. و حدس بزن چه میشود؟
آنوقت چرا باید جایی که ساکن میشوند پول غذا و نوشیدنی بدهند؟ آن هم با چه چیزی؟ تنها داراییشان سلاح خواهد بود. و چه کسی مانع استفادهشان از آن میشود؟ مردم صلحجوی آفریقا؟
و بردهداری دوباره از سر گرفته میشود. حتی دومین بار هم در تاریخ ما نخواهد بود. با این تفاوت که اگر کاری نکنیم، همین چند سال دیگر شروع خواهد شد.
کشتیهای آمریکایی در تایواناند، خیلی دور از خانه. اروپا به اوکراین سلاح میفرستد. همه دارند هر طور که میتوانند نزدیکتر میشوند.
فقط یک خر میتواند بگوید که اصلاً نمیداند این ماجرا به کجا میکشد.
انگ زدن به خارجیها از همین حالا شروع شده است، هم در اروپا و هم در آمریکا. آیا افت اقتصاد تقصیر آنهاست؟ در ذهن مردم قطعاً همینطور است.
آدم خارجی را چطور تشخیص میدهی؟ از رنگ پوستش.
حالا میبینی که ماجرا همیشه چطور شروع میشود؟
بردهداری هم همینطور شروع شد. اول با نگاههای خصمانه، و آخر سر دیدیم که بردهداری پا گرفته است.
بیشتر بخوانید... نمایش کمتر...

چه کسی به کمک خواهد شتافت؟ دفعهٔ پیش چه کسی به کمک شتافت؟
برای همین است که مردم در سراسر جهان همین حالا پرچمهای سفیدشان را بالا میبرند. وقتی جلوی چشمت میبینی چه اتفاقی دارد میافتد، چرا حدس و گمان بزنی؟
گاهی باید مشکلات را خیلی پیش از آنکه پدیدار شوند از میان برداشت.
اینکه چنین کاری از تواناییهای آفریقاست یا نه، چیزی است که تاریخ بار دیگر به ما نشان خواهد داد.
تاریخ نشان خواهد داد که آیا آفریقاییهای امروز میتوانند آینده را ببینند یا نه. تا امروز که چندان به این توانایی شهرت نداشتهاند. امیدوارم این بار همهشان بیدار شوند.
واقعاً امیدوارم آفریقا این را بفهمد: همه منتظرند اول مسیح موعود بیاید و نجاتشان دهد تا خودشان دست به کار شوند، اما هنوز هیچکس او را ندیده است.
و حتی اگر او اینجا بود، چه باید به آنها میگفت تا از جا برخیزند؟
و از همه مهمتر: از میان چه کسانی برمیخاست؟
برای هر کسی کار ویژهای مقدر شده است. و گاهی یک کار کوچک کافی است تا تغییر بزرگی ایجاد کند. صلح همان چیزی است که همهٔ مردم از ته دل آرزو دارند.
تصور کن آنچه امروز جهان اینقدر کمبودش را حس میکند، باز هم از آفریقا میآمد. تصور کن بقیه یکدفعه چه قیافهای پیدا میکردند.
در پوکر به این میگویی کیش و مات. نمیشود از کسی که باروت را اختراع کرده انتظار داشت که نقطهٔ مقابلش را هم اختراع کند، میشود؟
گاهی تنها یک کار کافی است تا چیزی بزرگ را تغییر دهد.
شاید صلح از تو آغاز شود. شاید تو همان کسی باشی که اولین قدم را برمیدارد. در هر صورت، اگر میخواهی کمک کنی، با من تماس بگیر. من روزی ۱۸ ساعت در تیکتاک، یوتیوب، فیسبوک و پلتفرمهای دیگر پخش زنده دارم.
"اگر به من اعتماد داری و باور داری که میدانم دربارهٔ چه حرف میزنم، پس Manifesto را بخوان. این تنها چیزی است که میتوانم به تو بدهم. بخوان. بخوان. بخوان."
کریسمس مبارک! حالا Manifesto را بخوان و پرچمت را آویزان کن | ادامه بده.
تو همین حالا هم
قدم اول را برداشتهای.
ادامه بده...
Gabriel | Jibril

(آن روزها در آفریقا همه، چه زن و چه مرد، دور یک میز مینشستند. همه برابر بودند و صدای تکتک افراد به حساب میآمد. بعد غریبهها با باروت آمدند و همهچیز را عوض کردند. مردم آفریقا را "میمون" خواندند و با این حرف تحقیرشان کردند و سپس آنها را به بردگی گرفتند. امروز مردم آفریقا زیر اشغال زندگی میکنند. اشغال نام دیگری برای حاکمیت استعماری است. جهان از آنها انتظار دارد خوشحال باشند که پس از آنکه انسانیتشان را از آنها سلب کردند، امروز زیر اشغال زندگی میکنند، و هر چه دارند با سپاسگزاری تحویل بدهند. از آن زمان آفریقا در انتظار مسیحایی است که اوضاع را برایش سر و سامان بدهد. در تنها کتابی که غریبهها از خود به جا گذاشتند، یعنی کتاب مقدس، هم همینطور نوشته شده است. اکنون سال ۲۰۲۶ است. همه گوشی هوشمند دارند. امروز تکتک زنان و مردان آفریقایی دقیقاً چه میخواهند از خود به جا بگذارند؟ یک پرچم سفید آویزان کن و خودت هم یکی به دستت ببند. آفریقا نباید از این جریان جا بماند. این دیگر آخرین فرصت است. یا آفریقا به جهان درس میدهد، یا زنان و مردان آفریقاییِ امروز نسلهای بعد از خود را محکوم میکنند که تا ابد در جایگاه آخر بمانند، خیلی عقبتر از سگها و گربهها، چون امروز حتی سگها و گربهها هم از آنها حقوق بیشتری دارند.)
(ملکه نجینگا به نمایندگی از کشورش مذاکره کرد. امروز وقتی دربارهٔ آیندهٔ آفریقا تصمیم میگیرند، چه کسی سر میز مینشیند؟ آن روزها مذاکرهها در آفریقا انجام میشد و جهان در صلح به سر میبرد. بعد آفریقا از موج گسترش باروت جا ماند و طولی نکشید که مردم آنجا بردهٔ همهٔ دیگران شدند و سرانجام در همهٔ زمینهها در جایگاه آخر قرار گرفتند. وقتی آدم با چشمهای باز میخوابد، همهچیز چه زود اتفاق میافتد!)
(چرا باید آفریقا در تلویزیون فقط به گرسنگی و فقر و ابولا شناخته شود؟ چه کسی باید این را تغییر دهد؟ دیگران یا خود آفریقا؟ آیا دیگر وقت آن نرسیده که کار درست را بکند و برای یک بار هم که شده در یک جریان تازه نفر اول باشد؟ یا باید اینجا هم آخر شود و دقیقاً همین را به نسل بعد منتقل کند، اینکه همیشه در جایگاه آخر باشد؟)
(تصور کن اولین پرچم سفید در خیابانت آویزان است. چه کسی دومی را آویزان میکند؟ و اگر هنوز هیچ پرچم سفیدی آویزان نیست، به نظرت چه کسی اولین پرچم را آویزان خواهد کرد؟ این پیام را برای آن شخص بفرست.)
(وقتی مانسا موسی با طلایش به قاهره آمد، جهان از مالی و از آفریقا حرف میزد. امروز ثروت آفریقا به چه کسی سود میرساند؟ حالا میفهمی پرچمهای سفید چه تغییری به بار خواهند آورد؟ بازگشت به وضع عادی، وضعی که در آن دیگر باروت حرف اول را نمیزند.)
(اگر کودکی از تو دربارهٔ پارچهٔ سفیدی بپرسد که در تلویزیون میبیند مردم به مچ دستشان بستهاند، چه به او میگویی تا احساس افتخار کند؟ یا اگر خودش هم بدون اینکه معنایش را بداند، فقط به این دلیل که این مُد را در تلویزیون دیده، چنین پارچهای به مچش بسته باشد، چه به او میگویی؟ به او چه میگویی؟)
(سوندیاتا کیتا مردم را گرد هم آورد. او پارلمانهایی بنیان گذاشت، نظام مالیاتی را اصلاح کرد و میراثی از خود به جا گذاشت. کِی وقتش میرسد که آفریقا بفهمد اگر آدم هیچوقت کاری نکند، برای همیشه بردهٔ دیگران میماند؟ به خواندن ادامه بده...)